Kolektury na Święta.

Przyjazd do kolorowej niedorozwiniętej odbija się negatywnie na mojej psychice. Przed magistratem ślisko, że se można złamać w krzyżu gnat, jak komar, ale straż karze mandatami tylko prywatnych właścicieli kamienic, służby miejskie nie przepuszczają na pasach, urzędnicy jak byli niekompetentni tak nadal są, a na domiar złego ludzie stoją na czerwonym jak Niemcy w Berlinie (co to tego ostatniego to trudno się dziwić skoro nawet ‘wielki redaktor’ w swoim programie wchodzi wnukowi Wehrmachtowca w dupę bez wazeliny), co przywykłego do angolskich zwyczajów Anarcha mierzi strasznie. Z perspektywy czasu i odległości uważam, że nic się w koralowej niepodległej nie zmieniło – te same mordy w TV forsują coraz te same głupie pomysły. Ten sam bełkot o ą, ę, Ełropie. I tylko plebs coraz bardziej zestresowany.

Ostatnio w drodze po prezenty przechodziłem koło miejsca, w którym jeszcze mój łojciec prać, jak był latoroślą a mnie jeszcze nie było w planach, kupował pieczywo. Piekarnia, o której mówię, przetrwała komunę (może i wojnę, tego nie wiem) a zabiła ją liberalna Polska firmowana przez ojca Kasi Tusk. Prowadzenie małego zakładu w przyjaznym państwie wiąże się bowiem ze zbyt dużym stresem i robotą papierkową po godzinach oraz udowadnianiem siepaczom Liberała z Kaszub, że nie jest się wielbłądem czy innym uchem od śledzia. Teraz miejsce piekarni wynajmuje pewna ogólnopolska sieć. I Federacja Anarchistyczna (tacy z nich anarchiści jak ze mnie muflon!) nie oprotestowała niszczenia tradycji, jak w przypadku tego antyk-wariata na Tomasza, prowadzonego przez jakiegoś nieporadnego dziadka (pamiętam, jak szukałem ‘Kondotierów’ Gana Ganowicza mogłem sprawdzić na sieci ofertę krakowskich antyk-wariatów, oprócz antk-wariata dziadka! W końcu książkę sprzedał mi przez internet jakiś antykwariusz z Warschau! A dziadek nawet nie odebrał telefonu!).

Nie, żebym chwalił Smarkozy’ego, ale socjalistyczna Francja lepiej traktuje swoich przedsiębiorców. Pamiętam jak mieszkałem tam u kumpla podczas praktyk w Paryżu. Jego łojciec prać miał firmę przewozową, która prężnie mu się rozwijała, a której rozwój on równie prężnie hamował. Na moje pytanie ‘pur-kła?’ zawsze odpowiadał: ‘mała firma – małe kłopoty, duża firma – duże kłopoty’. Wolał być drobnym przedsiębiorcą bo dzięki temu miał i dobry zarobek i czas dla siebie, rodziny, imprezy i hobby (był między innymi członkiem gangu motocyklowego dla klasy średniej ;p). U nas mała firma to duże kłopoty, bo człowiek sam nie ogarnie ustawowej sraczki naszego parlamentu a politycy, wychowani w czasach komuny, przedsiębiorców traktują podejrzliwie. Żeby mieć jaki taki spokój, trzeba mieć firmę, która zatrudni księgową i prawnika żeby na bieżąco śledzili gdzie nas te mendy z wiejskiej chcą uciąć, i która w razie czego będzie miała wystarczające środki, żeby przekupić chciwego urzędasa. Małej firmy nie stać na takie koszta. Biednemu w Polsce zawsze chuj w oczy i watr w dupę, jak mówi przysłowie.

No, ale miało być o kolekturach. W końcu kiedyś, dawno temu zaznaczyłem tego bloga jako polityczno-LITERACKO-podróżniczego… Święta to przecież czas relaksu, którego nie powinno zakłócić nawet orędzie zawiadowcy tego burdelu na kółkach. A cóż lepiej relaksuje jak dobra książka?

Tak więc – jeśli uda Ci się, szanowny podatniku, dostać gdzieś wspomnianych już powyżej ‘Kondotierów’ Gana Ganowicza, mojego ulubionego pogromcy komuchów, to polecam! Ganowicz świetnie opisuje swoje przygody najemnika w Katandze i Jemenie, które trzeba czytać przy winie, whisky, ale zawsze przy papierosie. Jest to świetne dopełnienie książki Jana Zumbacha, który też szlajał się po świecie walcząc za sprawy, które uważał za sprawiedliwe. Książka co prawda za krótka, jak na mój gust, a cena jaką liczą na rynku, z racji niewielkiej liczby egzemplarzy, mogłaby odstraszyć nawet samego Czaka Norisa. Ale i tak warta przeczytania. Gdyby nie udało Ci się jej jeszcze dostać, szanowny czytelniku, to masz ode mnie w prezencie linka do darmowej wersji PDF (dałnlołduj zanim usuną!).

  
‘Psy wojny wyją długo, gdy odchodzi ktoś z ich stada…’


Skoro już jesteśmy przy wojennych klimatach, i żeby uczcić śmierć Kim Dzongila (ONZ, składające się ponoć z najwybitniejszych przedstawicieli państw uczciło go minutą ciszy, ale ja jestem prymityw i śmierć tego oprawcy świętowałem setką wódki, a jak Korea otworzy się na świat to zatańczę na jego grobie), proponuję poczytać sobie o bitwie na rzece Imjin, która odbyła się w pamiętnym roku 1951 pomiędzy wojskami ChRLD/KRLD a wojskami ONZ-u reprezentowanymi na danym odcinku przez Brytyjczyków. Po książkę sięgnąłem z pewną taką nieśmiałością, bo o wojnie w Korei słyszałem tylko z serialu komediowego MASZ, który był taki sobie. Poza tym nie za bardzo interesuje mnie martyrologią i to w szczególności brytyjską. Ale w miarę czytania okazało się, że wojna w Korei była prawie tak samo cool jak ta w Wietnamie. Książka napisana przystępnym językiem i nie koncentruje się tylko na bitwie ale i na szerszym opisie konfliktu a także przygodach żołnierzy wziętych do niewoli. Poza tym, mimo, że fala komunistów zmiotła ostatecznie brytyjskie oddziały z zajmowanych wzgórz, to dzięki doktrynie walki wymyślonej przez samego wujka Stalina, komuszy trup siał się gęsto. Książka zatytułowana jest ‘
To the Last Round: The Epic British stand on the Imjin River, Korea 1951′ napisana przez Andrzeja Łososia (Andrew Salmon).

  


Polecam! A jak ktoś nie chce czytać a chce se obejrzeć w skrócie przebieg bitwy to tutaj link do filmiku na jewtubie.

A na koniec najsmaczniejszy kąsek czyli to co tygryski lubią najbardziej i o co modli się każdy uciskany Czirokez Znadwisy:How to Stage a Military Coup: From Planning to Execution‘ (czyli ‘jak przeprowadzić przewrót wojskowy: od planowania do wykonania’) ałtorstwa Kena Connora, byłego żołnierza SS… znaczy SAS.

  


Książka napisana z jajem, opisuje różne rodzaje przewrotów wojskowych, w tym takich, które są zarówno zaskoczeniem dla rządu jak i dla wojskowych, którzy dopiero po fuckcie dowiedzieli się że przeprowadzili zamach (miało to miejsce w jednym z państw afrykańskich gdzie kapitan z pewnej prowincjonalnej jednostki postanowił pojechać do stolicy upomnieć się o zaległy żołd dla swoich żołnierzy. Nie wiedział, że ktoś z jednostki rozpowszechnił plotkę, że jedzie obalić rząd. Jakież było jego zdziwienie, kiedy zajechawszy do stolicy dowiedział się, że prezydent uciekł z kraju a on jest szefem junty, której poddały się wszystkie siły rządowe.). Poza anegdotami, książka podaje kilka praktycznych rad typu ‘jeśli przeprowadzasz zamach rano, zajmij stację radiową, jeśli po południu zajmij telewizję’ bo rankiem większość ludzi słucha radia w drodze do pracy natomiast wieczorem, po robocie, ludzie gniją przed telewizorem (trzeba też zająć stadion, żeby można było gdzie trzymać ferajnę Tuska, a tych mamy pod dostatkiem w związku z Ojro 2012). Znajdziemy w niej też szablonowy tekst przemówienia, które należy wygłosić w radio lub telewizji natychmiast po ich przejęciu, oraz analizę najczęściej popełnianych błędów przy przeprowadzaniu zamachów. Nawet jeśli ktoś z jakiegoś powodu nie chce zdobyć władzy i wymordować przeciwników politycznych, powinien przeczytać tą ksiązkę, bo opisuje ona ciekawe historię różnych przewrotów. Można się m.in dowiedzieć, że komunistyczny rząd w Iranie, który posłużył za pretekst do zamachu stanu i wyniesienie Szacha do władzy, był wymysłem Brytyjczyków w celu zaangażowania CIA w operacji, którym tak naprawdę chodziło o interesy Britisz Petrolełum (rząd Iranu znacjonalizował złoża ropy) a obalenie dynastii Qing w Chinach było przypadkowe – jedna z bomb składowanych przez rewolucjonistów przypadkowo eksplodowała dokładnie 68 lat i jeden dzień przed moimi urodzinami w konsekwencji czego siepacze cysorza wkroczyli do akcji. Spiskowcom pozostało zginąć z ich ręki albo wywalczyć sobie życie, co też zrobili. Kolektura obowiązkowa dla każdego czytelnika tego bloga. Po Świętach kartkówka!

No to tyle. Na koniec – pewien poseł z Ruchu Palikota przesłał mi e-kartkę, którą ja przesyłam dalej i ogłaszam konkurs: proszę odgadnąć, który to poseł postępowej niepodległej pozdrowił mnie w ten sposób:

  

A na koniec, jeden z ulubionych kawałków z dzieciństwa – kolęda, którą matula śpiewałaby mi, gdyby była metalem…

   

WESOŁYCH ŚWIĄT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Advertisements

7 thoughts on “Kolektury na Święta.

  1. Mein Got, zastanawiałem się skąd ta cisza w nadawaniu i już wiem.Wielka Brytania postanowiła powalczyć z Anarchią i Anarchem, przez co alkohol ma być droższy i słabszy. Wniosek z tego, że Anarch więcej go wypić musi to i na bloga czasu nie ma, bo zapasy gromadzi…

    Like

    1. Anarch na razie trenuje do maratonu… a po pijaku trudno biegac w lini prostej wiec kazdy dystans przebiega podwojnie przez co do domu wraca zbyt pozno, zeby cos skrobnac. A zaleglosci sie juz troche uzbieralo… Bedzie sie trzeba wkrotce przelamac i cos napisac…

      Like

  2. Gdzieś się podział Człowieku ? Zaglądam kilka razy w tygodniu a tu ani widu ani słychu. :0 A tyle się dzieje jak zwykle.

    Like

  3. Blog na razie nie działa. Awaria prącia. Nic nie moge zapisać, nic nie mogę wrzucić. Na razie zapisuję w notesie, jak Bozia da, wrzucę na bloga przy pierwszej sposobności. Panie Cad, jako kolejną lekturę proponuję ‘Dzienniki ze Spandau’ Alberta Speera. Dobra książka na prezent jak Pan coś szukasz, żeby kupić na dzień dziecka. Ahoj

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s